تهرانی های در آماده سازی شهر و محله برای عزاداری های محرم و صفر سنگ تمام می گذاشتند و از وا گذاری مال و منال و هر گونه وسیله برای آماده سازی و سیاهپوش کردن تکیه ها و حسینیه ها دریغ نداشتند .
این میان ، اشعار مرثیه سرایان پارسی زبان صدر نشین و نماد عزاخانه های تهران قدیم بود .




